Weinig is zo verontrustend voor een tuinier als rozen waarvan de bladeren plotseling geel verkleuren. Toch is gele bladkleur zelden een raadsel. Meestal vertelt de plant je precies wat er mis is, als je weet waar je op moet letten.
Te veel of te weinig water
De meest voorkomende oorzaak is een verkeerde watergift. Rozen houden van een diepe, regelmatige beurt, maar niet van natte voeten. Staat de grond constant verzadigd, dan krijgen de wortels te weinig zuurstof en vergelen de onderste bladeren als eerste. Droogte geeft juist hangende, geelbruine bladranden.
Gebrek aan voeding
Een rijke bloeier is een hongerige plant. Wordt het blad lichtgeel terwijl de nerven groen blijven, dan wijst dat vaak op een tekort aan ijzer of magnesium. Een gele kleur die juist bij de oudere bladeren begint, duidt eerder op stikstofgebrek.
- Geef in het groeiseizoen een evenwichtige rozenmest.
- Werk wat gecomposteerde mest in de bovenste laag grond.
- Voorkom kalkrijke standplaatsen die ijzeropname blokkeren.
Ziekte en plek
Gele vlekken met zwarte randen wijzen meestal op sterroetdauw, een hardnekkige schimmel. Verwijder aangetast blad meteen en gooi het bij het restafval, niet op de composthoop. Ook een te schaduwrijke standplaats zorgt voor slap, vergelend blad: rozen willen minstens een halve dag volle zon.
Loop je tuin bij twijfel rustig na en vraag je af wat er recent veranderd is. Vaak ligt het antwoord in een natte week, een vergeten mestbeurt of een struik die langzaam in de schaduw is komen te staan.